Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3880 K.2023/5851

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2014 tarihli iddianamesiyle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2015 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli ilamı ile basit yargılama usulüne ilişkin hükümlerin değerlendirilmesi yönünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına, sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, yaşı küçük çocukları olduğu için hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, hakkında çeşitli dosyalardan yakalama kararı ve kesinleşmiş mahkumiyet hükmü bulunan sanığın nezaretinde bulunduğu polis görevlisinin elinden kaçtığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Tüm dava dosyası kapsamı, 30.08.2014 tarihli olay tutanağı, 03.12.2014 tarihli yakalama tutanağı, sanığın ikrar içeren savunması ve tutanak tanığı A.C.Ş.'nin anlatımı dikkate alındığında, ihbar üzerine hakkında hırsızlık suçundan çeşitli derdest dosyalardan yakalama kararı ve kesinleşmiş mahkumiyet hükmü bulunan sanığın bulunduğu adrese gelindiği, polisler tarafından kimlik bilgilerinin tespit edilerek UYAP sorgulamasının yapıldığı, sanığın bu sırada elini cama vurup kendine zarar verdiği, polis nezaretinde hastaneye götürüldüğü,

hastane çıkışında sanığın birlikte yaşadığı ve hakkında beraat kararı kesinleşen sanık M.A.'nın sanığın kardeşi ile tartışmaya başladığı, bu karışıklıktan faydalanan sanığın hastane bahçesinden kaçtığı ve açıklanan şekilde firar suçunu işlediği anlaşıldığından, suçun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR