KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2022/3929 E., 2022/18882 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Bozma kararına direnilmesi ve hükmün kaldırılarak beraatine
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;
Suç tarihi itibariyle 15 yaşından büyük olan mağdur, beyanında davaya katılma talebinin olmadığını belirtmiş ise de; dosya içerisinde yer alan Adli Tıp Kurumu raporunda mağdurun, davranış bozukluğu olduğunun ve sınır alt düzeyinde zihinsel işlevselliğinin saptanması ve mağdurun velayet yetkisini elinde bulunduran anne ve babasının yargılama konusu dosyada sanık olmaları karşısında, hak kaybı olmaması açısından, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin temyiz hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
CMK.nın 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanunun 303. maddesinin birinci fıkrasının a, c, d, e, f, g ve h bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı halinde, duruşma açılmaksızın esastan reddine karar verilebileceği, sanık hakkında yerel mahkemece kurulan mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü çıkartılarak CMK'nın 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında yerel mahkemece kurulan mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkumiyet hükmü kaldırılarak, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, mağdur vekili ve katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının ayrı ayrı reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/3929, K. 2022/18882, 12 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama