Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4062 K.2023/8778

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ile doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 26.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın katılanın taşınmazını hakkı olmadan katılanın kullanımına engel olacak şekilde işgal ve tecavüz ettiğinin sabit olduğuna, bu hususun ilk derece mahkemesince de sabit görüldüğüne, bölge adliye mahkemesince kurulan beraat kararının somut olmayan muhtemel değerlendirmelerle verildiğine, istinaf mahkemesince de sanığın katılana ait taşınmaza tecavüz ettiğinin kabul edildiğine, bu haliyle istinaf ilamının hukuken geçerliliğinin bulunmadığına, beraate dayanak gösterilen 10.08.2000 tarihli aplikasyon krokisinin sanık tarafından sunulduğuna, fotokopi olup belkide sahte olduğuna,

istinaf kararının somut delillere dayanmadığı gibi hukuka aykırı delile dayandığı, bu sebeple hükmün bozulması gerektiğine, ilk derce mahkemesince verilen kararı istinaf ettiklerine ancak mahkemece başvurularının yok sayıldığına, ilk derece ilamına yapmış oldukları itirazlarının da değerlendirilmesi gerektiğine, ilk derece mahkemesince hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen mahkumiyet hükmü kurulmasının yerinde karar olmasına karşın alt sınırdan ceza verilmesinin caydırıcılıktan uzak olduğuna, iddianame de mala zarar verme suçundan sevk maddesi bulunmasına karşın bu suçtan hüküm kurulmamasının da yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın kendisine ait 1987 Ada 179 numaralı parselde bulunan taşınmazına yapmış olduğu bina ve bahçe duvarının katılana ait 1987 Ada 180 numaralı parsele tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosya kapsamında yapılan keşif sonucu alınan teknik bilirkişi raporunda ... mahallesi 1987 ada 179 ve 180 nolu parsellerin müşterek sınır noktaları olan ve ekli krokide 3 ve 6 nolu kırık noktaları olarak gösterilen noktalardan 3 nolu kırık noktasının tolere edilebilir değerlere yakın olmasına rağmen 6 nolu kırık noktasının tolerans sınırlarını aştığı, krokide (a) harfi ile gösterilen kısmın 1.52m2, (b) harfi ile gösterilen kısmın (Bina tecavüzü) 6.29 m2, (e) harfi ile gösterilen kısmın 4.06 m2 olmak üzere ... mah. 1987 adadaki 179 nolu parselin 180 nolu parsele 11.87m2 tecavüzlü olduğunun tespit edilmesi tecavüzün devam ediyor olması ve katılanın zararının giderilmemiş olması nedeniyle mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suça konu Nazilli İlçesi, ... Mahallesi 179 parselin sanık adına, 180 parselin ise katılan adına kayıtlı olduğu, 179 parselde yapılan binaya Nazilli Belediye Başkanlığı'nın 04.04.2000 tarih ve 333 ruhsat numaralı yapı ruhsatı ile 16.09.2002 tarih ve 1073 belge numaralı yapı kullanma izin belgesine göre ruhsat verildiği, binanın yapımı aşamasında, bitiminde, oturma ruhsatı verilmeden Belediye fen elemanlarınca gerekli denetimlerin yapılarak oturma ruhsatlarının düzenlendiği, 180 parsel maliki olan katılan tarafın müracaatı üzerine, 10.08.2000 tarihinde Kadastro Müdürlüğünce yapılmış aplikasyon

işleminde, kadastro teknisyenleri tarafından düzenlenen aplikasyon krokisinde, 179 parsel üzerinde bulunan binanın mevcut olduğu, ayrıca 180 ve 181 parsellerin müşterek sınırlarındaki parselasyon köşe taşlarının o gün itibari ile var olarak belirtilen ve bağlama metodu ile aplikasyon işleminin yapıldığı, 179 parsel içindeki binanın tecavüzlü olarak gösterilmediği, 28.10.2015 tarihli 0914 sayılı LİHKAP tarafından 180 parsel için düzenlenmiş aplikasyon krokisinde, 179 parsel içerisinde bulunan binanın ve duvarın 180 parsele, 6.98 m2 tecavüzlü olduğunun belirlendiği,

yine Aydın Kadastro Müdürlüğünün 17.10.2015 tarihli aplikasyon krokisinde, 179 parsel içerisinde bulunan binanın 180 parsele, 6.29 m2, duvarın ise 5.57 m2 olmak üzere toplamda 11.87 m2 tecavüzlü olduğunun belirlendiği gözetildiğinde; ölçümlerdeki farklılığın yapılan hatalardan yada ölçüm sisteminden kaynaklanmış olabileceği, sanığın binasını yaptırırken belediyeye müracaat edip ruhsatlı olarak yaptırdığı da dikkate alındığında, sanığın bu kullanımında tecavüz kastından söz edilemeyeceği, bu haliyle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın kendisine ait taşınmazda bulunan binasını belediyeye müracaat edip ruhsatlı olarak yaptırdığı,dosyaya sunulan farklı tarihlerde alınan aplikasyon krokilerinde bulunan ölçümlerdeki farklılığın yapılan hatalardan yada ölçüm sisteminden kaynaklanmış olabileceği, dikkate alındığında bu kullanımında suç kastı bulunmayan sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 26.10.2021 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,