Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4074 K.2024/1988

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.12.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın üzerine atılı cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/206 Esas ve 2020/175 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/770 Esas ve 2021/1118 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı suçun işlendiğine dair somut delillerin bulunmadığı, sanık hakkındaki temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın haciz işlemleri için ikametine gelen mağdurelerin evden çıkmasına dış kapıyı kilitleyerek ve bahçe kapısının sürgüleyerek engel olduğu, bu kapsamda evden çıkmak için ayağa kalkan mağdure ...'ı belinden, boynundan ve kıyafetinden tutmak suretiyle engellemeye çalıştığı bu suretle de mağdureleri hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir. 2. Mağdurelerin beyanları, olay günü mağdure ... hakkında düzenlenmiş olan adli muayene raporu, tanık beyanları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Ağır Ceza Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; mağdure beyanları, mağdure ...hakkında düzenlenen adli muayene raporu, tanık ifadesi ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların özellikle de temel cezanını alt sınırdan uzaklaşılarak berilenmesine neden olan sebeplerin kararda doğru biçimde gösterildiği, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/770 Esas, 2021/1118 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,