Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4179 K.2023/2775

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında suç üstlenme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 270 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında suç üstlenme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 270 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.04.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 28.04.2021 tarihli kararı ile (Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek "basit yargılama usulü" yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu) bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine; Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında suç üstlenme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 270 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.07.2021 tarihli kararına sanık müdafiinin itiraz etmesi üzerine aynı Mahkeme'nin 05.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında suç üstlenme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 270 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, zamanaşımı süresinin dolmuş olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncelemeye konu olay; olay tarihinde mağdur ...'in, temyiz dışı sanık ...'nun sahibi olduğu iş yerinde çalıştığı sırada giyotin makinesi ile kağıt kesme esnasında bıçağa elini kaptırmak suretiyle yaralandığı, mağdurun tedavi için ... Hastanesine gittiği ve olayın ortaya çıkması üzerine sanık ...'nin olayın kendi bahçesinde budama yaptığı sırada mağdurun elini kesmesi nedeniyle meydana geldiğini beyan ederek suçu üstlendiği iddiasına ilişkindir.

2. 11.04.2014 tarihli Adli Tıp Raporu'na göre, mağdurun yapılan muayenesinde; sağ el 4 üncü ve 5 inci parmaklarda ampute olduğu, yaşamı tehlikeye sokmadığı, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde olmadığı ve vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun anlatımını doğrulayan yaralanmasına ilişkin 11.04.2014 tarihli Adli Tıp Raporu ve olaya bizzat şahit olan mağdurla aynı işyerinde çalışan tanık A.S.G. beyanı karşısında sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR