Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4209 K.2023/4119

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.06.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.07.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.07.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 07.04.2021 tarih ve 2019/14760 Esas, 2021/7828 Karar sayılı kararı ile "...basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamada; basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında 28.12.2021 tarihli kararı ile 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 28.12.2021 tarihli kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine yargılamanın genel hükümlere göre yürütülmesine karar verilerek sanık hakkında Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 08.03.2022 tarihli kararı ile tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, ayrıldığı 4 günlük özel izinden dönmediği, iki günlük süre de geçmiş olmasına rağmen dönmeyerek firar ettiği, soruşturma aşamasında 14.06.2015 tarihinde yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan sanığın 01.06.2015-05.06.2015 tarihleri arasında dört günlük özel izne ayrıldığı ancak teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak firar ettiği, akabinde soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince yakalandığının, Ceza İnfaz Kurumu görevlilerince tutulan 05.06.2015 ve 07.06.2015 tarihli tutanaklar, firar fişi ve sanığın kabulü birlikte değerlendirildiğinde sabit görüldüğünden ve sanığın mahkûmiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığından sanığın temyiz itirazı reddedilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazı reddedilmiş ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Tebliğname yönünden yapılan değerlendirmede; Sanık hakkında kurulan hükümde uygulama maddesinin 5275 sayılı Yasa'nın 97 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası olduğunun belirtilmesi karşısında; Tebliğnamedeki düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''08.06.2015'' yerine ''07.06.2015'' olarak gösterilmesi sonuca etkili olmayan ve mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.