Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4506 K.2022/17402

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligat, "Tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır." hükmü gereği, sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün öncelikle sanığın son olarak ceza evine bildirdiği adresine tebliğ edilmesi, söz konusu adrese çıkarılacak tebligatın tebliğinin imkansız olması halinde MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi gerektiği halde, bilinen en son adresine çıkartılan ilk tebligatın MERNİS adresi olduğu şerhi dahi düşülmeksizin Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre yapılması nedeni ile tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, öğrenme üzerine adı geçen sanık ve vasisinin yaptığı temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;