Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4835 K.2023/6659

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.11.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan verilen hüküm açıklanarak 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine, tabanca ve şarjörün müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın silahı bilerek isteyerek taşıdığı, suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olay, güveni kötüye kullanma suçuna konu kiralık aracın durdurulduğu, kullanan şahsın sanık olduğu, araçta gözle görülür vaziyette tabanca olduğu ve sanığın kuru sıkı tabancanın ve aracın kendisine ait olmadığını beyan ettiği, alınan raporda tabancanın tadil edilip edilmediği hususunda bir değerlendirme yapılamadığı anlaşılmakla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine, tabanca ve şarjörün müsaderesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 05.08.2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanunun 15 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki ''(1) Bölge adliye mahkemesi, dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra;

a) İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,

... karar verir.'' ve aynı Yasanın 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki ''(1) Hükme esas olarak saptanan olaylara uygulanmasında hukuka aykırılıktan dolayı hüküm bozulmuş ise, aşağıdaki hâllerde Yargıtay davanın esasına hükmedebileceği gibi hükümdeki hukuka aykırılığı da düzeltebilir: a) Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse,'' şeklindeki düzenlemeler karşısında.

İlk Derece Mahkemesinden gelen dava dosyasının tekemmül ettiği, başkaca toplanması gereken delil bulunmadığı hallerde bölge adliye mahkemesince duruşma açılmaksızın "Hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" şeklinde sanığın beraatine, davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunmasına karar verilebileceğinden, Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesininin 09.03.2018 tarihli raporunda belirtildiği üzere ses ve gaz fişeği atabileceği gibi namlu içinde bulunan ve mermi çekirdeği geçişini engelleyen aparatı bulunmadığı, dolayısıyla ses ve gaz fişeği atabilecek özellikte olabileceği gibi namlu iç çapından geçebilecek çapta saçma tanesi veya özel şekil ve nitelikteki benzeri maddelerin konulması suretiyle elde edilen özel nitelikli fişekleri de atabilecek nitelikte olduğu, bu namlu özelliğine sahip tabancanın teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapılıp yapılamadığının tespit edilemediği, olayda özel nitelikte fişek de ele geçmemiş olması, sanığın inkara yönelik savunması, temyiz dışı sanık F.Y ile M.K ve F.Ş'nin beyanları karşısında, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18.11.2021 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,