Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4894 K.2023/6749

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2021 tarihli iddianamesi ile, sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2021 tarihli kararı ile, atılı suçtan, beraatine karar verilmiştir. 3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08.12.2022 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği, suç işleme kastının yokluğuna ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; Samsun T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, kaldığı koğuşta yapılan kısmi aramada, ceza infaz kurumunda bulundurulması ve kullanılması yasak olan altı adet kesici delici nitelikte alet bulundurduğu iddiasına ilişkindir. 2. B-4 odasında yapılan aramada kutu içinde 6 adet plastik sapa ekli ucu sivriltilmiş metal şekilde delici ve kesici alet bulunduğu, sanığın görevlilere, elindeki tespihleri göstererek, aletleri tesbih yapmak için kendisinin yaptığını beyan ettiğine dair 08.12.2020 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.

3. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 17.03.2021 tarihli raporunda, inceleme konusu 6.8 cm uzunluğunda, mavi renkli plastik kalem tüpünün bir tarafı eriterek, 1 cm uzunluğunda üçgen yapıda sivri uçlu metal monte edilmiş alet, 8 cm uzunluğunda, plastik kalem tüpünün bir tarafı eriterek,

1 cm uzunluğunda üçgen yapıda sivri uçlu metal monte edilmiş benzer nitelikteki alet, 8.8 cm uzunluğunda, diş fırça sapı eriterek 6 cm uzunluğunda sivri uçlu metal monte edilmiş alet, 9.3 cm uzunluğunda, diş fırça sapı eriterek 0.5 cm uzunluğunda sivri uçlu metal monte edilmiş alet, 8.2 cm uzunluğunda, jilet sapı eriterek 6 cm uzunluğunda oval uçlu metal monte edilmiş alet, 11 cm uzunluğunda, plastik parçasının bir tarafı eriterek 8 cm oval uçlu metal monte edilmiş aletin, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar Hakkındaki Kanunun (6136 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi kapsamında yasak nitelikte olmadıkları,

ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin dördüncü cümlesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği bildirilmiştir.

4. Sanık savunmasında, zeytin çekirdeklerinden tespih yapmak için kullandığı aletler olduğunu beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eylemi sabit görülmeyerek, kastın bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve sanığın atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suçun tipe uygun eylem unsuru, infaz kurumuna veya tutukevine silah sokulması yahut bulundurulması olduğundan, bu suçun işlenip işlenmediğinin tespiti için öncelikle somut olayda eyleme konu nesnenin, aynı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen anlamda bir silah olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Zira, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde kastedilen "silah"ın, aynı Kanun’un 6 ncı maddesinde tanımlanan nesnelerden olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, sanığın hükümlü olarak kaldığı ceza infaz kurumunda bulundurduğu 6 adet kesici ve delici kısmı bulunan aletin, 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin (f) bendindeki tanıma göre silah olarak değerlendirilmesi gerektiği ve ceza infaz kurumunda bulundurulmasının yasak olduğu anlaşılması karşısında;

sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kaldığına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik bulunmamış ve sanık ve müdafiinin sübuta ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.12.2021 tarihli kararında sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,