Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4933 K.2024/9426

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2021 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan cezalandırılması, cezasında aynı Kanun'un 218 inci maddesi ve 43 üncü maddesi gereğince artırım yapılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/298 Esas ve 2021/659 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 218 nci maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 17.12.2021 tarihli ve 2021/2796 Esas, 2021/2972 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; sanık hakkında kurulan hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi halde cezanın alt sınırdan tayin edilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 218 nci maddesinin ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay; sanığın "Facebook" ve "İnstagram" isimli sosyal medya hesaplarından 15 Haziran 2020 tarihinde "Ebubekir'in kızı ... ile evli, ...'in kızı ... ile evli ...'in kızı ... ile evli, ...'in kızı ... ile evli, ...'nin kızı ... ile evli, Soru: "kim kimin kaynanası,kayınbabası, damadı, gelini, torunu, evladı bu insanlar ahlaklı insanlar mı" şeklinde, 14 Şubat 2018 tarihinde "çöl bedevisi neye hasret, gölge: ırmak, seks, şarap, mevye, cennette ne vadediliyor: gölge: ırmak, s***, şarap, mevye," şeklinde, 1 Haziran tarihinde "bir Tanrı yarattığı maymunu aşağılar mı ? aşağılık ise senin eserin,

senin eserin ise niye aşağılık diyorsun? senin ile konuşurken yüzüme bak" şeklinde. 4 Haziran tarihinde "zombiler hep beyin yer ya, hani islam ve diğer dinler de insan beyni yiyor zombiyi başka yerde aramayın virüs belli kölelik, insan köle olmayı bir dine borçlu.." şeklinde paylaşımlar yapmak suretiyle zincirleme şekilde halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince; sanık savunmaları, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) ve Anayasa Mahkemesi kararları ile Yargıtay içtihatları ile sanığın paylaşımlarının herkese açık olduğu hususları birlikte değerlendirilerek sanığın zincirleme şekilde halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle sanık müdafiİnin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, tüm dosya kapsamı ve sanığın "olay ve olgular" bölümünde detaylandırılan paylaşımları kendisinin yaptığına dair aşamalardaki ikrarı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine dair sanık müdafinin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Ancak; sanığın eylemine uyan suçun cezasının üst sınırının "1 yıl 6 ay hapis cezası" olduğu gözetildiğinde.

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda ....

Basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38 inci maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması gerekliliği; nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR