Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5126 K.2023/9488

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Derinkuyu Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Derinkuyu Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkralarının (i) bendi uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine,sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, sanığın söz konusu taşınmazın hiçbir zaman maliki yada kiracısı olmadığına dolayısıyla bir hakka dayanarak taşınmazda ikamet etmediğine, suça konu taşınmazın katılan adına tapuda kayıtlı olduğuna yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarından sanığın taşınmazı işgal ettiğinin sabit olduğuna, sanığın suçu ikrar ettiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın malik gibi davranarak katılanın taşınmazından yararlanmasına engel olduğuna, ayrıca taşınmazın satışına da engel olduğuna, sanık hakkında müdahalenin meni davası açtıklarına davanın kabulüne karar verildiğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın ikamet etmekte olduğu ... Mahallesi ... Sokak No:25 sayılı adreste bulunan evin satışa çıkartıldığı ve katılan tarafından satın alınarak, tapu kayıtlarına işlendiği,katılanın almış olduğu evi satışa çıkartmak amacıyla sanığın evi boşaltmasını istediği ancak sanığın bu talebi reddettiği,katılanın vekili ile emlakçı ve mahalle muhtarının bahse konu eve giderek satış ilanlarını asmak istedikleri, sanığın "burası benim evim, hiç kimse bu eve giremez, satış tabelası asamaz, hiç kimse beni buradan çıkaramaz" demek suretiyle satış ilanlarının asılmasına karşı koyduğu, evden çıkmayı reddettiği bu suretle hak sahibinin haklarından yararlanmasına engel olduğu iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunması, katılan beyanı, yapılan keşif, bilirkişilere ait rapor, tapu kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 377/1 nolu parselin katılan adına kayıtlı olduğu, taşınmazın 16.06.2020 tarihinde katılan tarafından satış suretiyle edinildiği, taşınmazın suç tarihi itibari ve keşif tarihi itibarı ile sanığın kullanımında olduğu tespit edilmiş olup, sanığın bu eyleminin sahiplenme amacına yönelik olup, geçici nitelik taşımadığı ve malikin faydalanmasına engel olduğu gerekçesiyle mahkumiyet hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Tapu kaydı ve taraf beyanlarından anlaşıldığı üzere, sanığın oturmakta olduğu suça konu evin ipotek borcunun ödenmemesi nedeniyle Nevşehir 1. İcra Müdürlüğünün 2014/3647 esas sayılı dosyası üzerinden 22.01.2015 tarihinde katılana satıldığı, suça konu taşınmaza bu taşınmazın katılan tarafından satın alınmasından sonra sanığın girip oturmadığı, dosya kapsamından anlaşılacağı üzere sanığın bu satış işleminden çok uzun süre önceden beri suça konu yerde oturduğu,

zira katılanın suça konu evi 22/01/2015 tarihinde satın almış olmasına rağmen sanık hakkındaki şikayetini 17.07.2020 tarihinde yaptığı, bu süre zarfında sanığın suça konu evde oturmaya devam ettiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrasında "bir hakka dayanmaksızın" başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden...... kimsenin şikayet üzerine cezalandırılacağı hüküm altına alınmış olup, kanun koyucu tarafından madde metninde açıkça "bir hakka dayanmaksızın" denilmek suretiyle bir hakka dayanılması halinde suçun oluşmayacağına işaret edilmiştir.

Somut olayda dedesinden kalan taşınmazda çok uzun süreden beri oturan sanık ile taşınmazı icra yolu ile satın alan yeni malik durumundaki katılan arasında hukuk mahkemelerinde çözümü gereken bir hukuki ilişki doğması ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması gerekçe gösterilerek sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın suça konu taşınmazda ikamet ettiği, katılanın söz konusu taşınmazı icra kanalı ile satışa çıkartılması nedeniyle satın aldığı, sanığın taşınmazın satın alındığını öğrenmesine ve ikazlara rağmen herhangi bir hakka dayanmadan taşınmazı kullanmaya devam ederek katılanın taşınmazını işgal edip yararlanmasına engel olduğu, sanık savunması, tanık beyanı yapılan keşif alınan bilirkişi raporlarıyla sabit olduğu anlaşıldığından sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR