Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5152 K.2023/7453

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kozan Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2018 tarihli iddianamesi ile, sanığın yalan tanıklık suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2.Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.İlgili kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 29.09.2021 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, Kozan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/400 Esas sayılı dosyasının 08.01.2018 tarihli keşfinde, 18.11.2017 tarihli kolluk tutanağından farklı olarak, dava konusu yerin ... tarafından kullanıldığını, arazinin bakımını da kendisinin yaptığını beyan ederek yalan tanıklık ettiği iddiasına ilişkindir.

2.Dosyada mevcut Kozan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/400 Esas sayılı dosyası sureti ile Ulusal Yargı Ağı Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede, davacısının, ..., ..., ... ve ... olduğu, davalısının ... ve ... olduğu, dava konusunun, zilyetliğin tesbiti ve korunması olduğu, mahkemede sanık dışında başkaca davacı ve davalı tanıkları, mahalli bilirkişilerin dinlendiği, bir kısım tanık ve mahalli bilirkişilerin sanık anlatımları ile uyumlu beyanda bulundukları, mahkemenin 05.07.2018 tarihli kararı ile davanın reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği görülmüştür.

3.18.11.2017 tarihli kolluk tutanağının incelenmesinde, tutanak altında iki jandarma personeli ile birlikte, ..., ..., ... ve ...'nun imzalarının bulunduğu, ...'nun ise imzadan imtina ettiği, tutanak içeriğinde, ...'nun şikayeti üzerine, 12 dönümlük arazinin ..., ..., ... ve ... tarafından ekildiği, 9 dönümlük arazinin ise ... tarafından kullanıldığı yazılıdır.

4.Kozan İlçe Hukuk İşleri Şefliğinin 29.12.2015 tarihli kararına göre de, ... tarafından ... hakkında dava konusu tarlaya müdahalenin men'i talep edildiği ve bu talebin reddedildiği belirlenmiştir.

5.Sanık savunmalarında, istikrarlı olarak, ...'nun kendisine ait olduğunu söylediği dava konusu yerin ekim işini kendisi yaptığını, doğruyu söylediğini beyan ederek suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eylemi sabit görülerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ışığında, 18.11.2017 tarihli tutanaktaki tespitin, objektif kriterlere aykırı olarak, Kozan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/400 Esas sayılı zilyetliğin tespiti ve korunması dosyasındaki davacı tarafın soyut beyanlarına göre yapılmış olması, sanık yanında bir kısım tanıklar ve mahalli bilirkişilerin beyanlarının sanık ile aynı doğrultuda beyanda bulunmuş olmaları ve diğer bilgi ve belgelerle doğrulanan tanık beyanlarının hükme esas alınarak hukuk davasının reddine karar verilmiş olması karşısında;

sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği yönündeki değerlendirmesinde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin sübuta ilişkin temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 29.09.2021 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,