Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5157 K.2023/5482

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası,58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası,58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 9 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Düzce 2 Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 kararının sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli ve 2020/17705 Esas, 2021/9286 Karar sayılı kararı ile "… "... Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,…" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamı sonrası Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası,62 nci maddesi,58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin maddesinin üçüncü fıkrası, uyarınca 3 Ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına,tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Sanığın itirazı üzerine Düzce 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası,62 nci maddesi,58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın Düzce açık cezaevinde hükümlüyken 19.02.2016 günü 7 günlük özel izne gittiği 26.02.2016 tarihinde dönmesi gerekirken cezaevine dönmediği gibi 48 saatlik yasal süre içinde de cezaevine dönmeyerek firar suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın Düzce açık cezaevinde hükümlüyken 19.02.2016 günü 7 günlük özel izne gittiği 26.02.2016 tarihinde dönmesi gerekirken cezaevine dönmediği gibi 48 saatlik yasal süre içindede cezaevine gelmediği kolluk güçlerince yakalandığı tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Düzce 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "...Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilirken, hüküm fıkrasında temel cezaya atıf yapan 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası gösterilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması..."’nın dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Düzce 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün ilk fıkrasında yer alan "...eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,