Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5166 K.2023/4986

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirliğine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli ve 2020/19607 Esas, 2021/13414 Karar sayılı kararı ile "…Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ikinci kez mükerrirliğine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Sanığın itirazı üzerine Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ikinci kez mükerrirliğine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; ikinci kez mükerrirliğine ilişkin hükmün kaldırılmasını ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını istediğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın Düzce T tipi cezaevinde hükümlüyken 29.04.2016 tarihinde saat 18.30 'da yapılan sayımda bulunmadığı ve cezaevinden firar ettiği idddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Firar ettikten 2 gün sonra teslim olan sanığın cezasından etkin pişmanlık nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 293 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılması gereken indirimin, sanığın kaçtığı ve teslim olduğu zaman süresi dikkate alınmak suretiyle kanun maddesinde belirtilen 1/6 ile 5/6 arasında makul ve hakkaniyete uygun bir oran olarak saptanması gerekirken, 3/6 oranında indirim uygulanması sonucu fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, mahkemece verilen ilk kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği gözetilmeksizin, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasında düzenlenen kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR