Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5209 K.2023/3645

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/3721 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, mağdur ...'ye yönelik, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit, mağdur ...'e yönelik ise; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağmaya teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli, 2015/346 E., 2016/123 K. sayılı kararı ile, sanığın, mağdur ...'ye yönelik, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan, 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan beraatine, mağdur ...'e yönelik ise; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan ek savunması da alınmak suretiyle, değişen suç vasfına göre silahla tehdit suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan, 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2019/6965 Esas, 2022/4953 Karar sayılı kararı ile ''Sanığın, mağdurlara yönelik olan kasten yaralama ve tehdit eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeni ile kül halinde, ayrı ayrı silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu" gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli, 2022/119 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada sanığın, silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, mağdur sayısınca iki kez 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair somut bir delil olmamasına rağmen, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın, mağdurları silahla tehdit ederek, ...'in iş yerinin arka tarafında bulunan ofiste bir süre alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile, sanığın, bir dönem duygusal birliktelik yaşadığı mağdur ...'yi olay günü mağdur ...'in iş yerinde gördüğü, ...'nin kendisinden ayrılmasını da kabullenemeyen sanığın durumu ...'ye sorduğu, ...'nin inkar etmesi üzerine araçla ... 'in işyerine doğru giderek tarafları yüzleştirmek istediği, araçtan inen sanığın önce girerek ... ile tartışarak, yüzüne tokatla vurduğu,

daha sonra araçtan aldığı tüfeğin dipcik kısmı ile ...'ye vurmaya başladığı ve tüfeği iki mağdura doğrulatarak iş yerinin arka tarafında bulunan ofis kısmına geçmelerini istediği ve mağdurları burada polis gelene kadar zorla tuttuğu, bu şekilde mağdurlara yönelik ayrı ayrı silahla, cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği sabit olduğundan, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir

B. Diğer Yönlerden

1. Eylemlerinin bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğuna karar verilen sanık hakkında cezalandırma yapılırken, somut olayın oluş şekli, sanığın kastı, meydana gelen tehlike ve zarar dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın eleştirilen nedenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR