Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5229 K.2023/67

Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.08.2022 tarihli ve 2020/518 Esas, 2021/359 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, yine aynı maddenin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (b) bendi, 107 nci maddesinin birinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2010/216 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası ve 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 ... maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2010/216 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararının sanık ... ve müdafii ile hakkında aynı uygulama maddelerinden mahkumiyet kararı verilen sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.06.2020 tarihli ve 2019/10205 Esas, 2020/14218 Karar sayılı kararı ile;

"1-Sanıkların, cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri kabul edilmesine rağmen hüküm kurulurken önce 5237 sayılı TCK'nın 109/1. ve devamında aynı Kanunun 109/2. maddelerinin tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması,

2-Kovuşturma aşamasında vefat eden tanık ...'ın soruşturma aşamasında ... olduğu 15.06.2006 tarihli beyanının duruşmada okunmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 211/1-c maddesine muhalefet edilmesi,

3-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra 31.07.2009 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve başkaca da tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında TCK.nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamı üzerine, Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2021 tarihli ve 2020/518 Esas, 2021/359 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası ve 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmediğinden 08.09.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.08.2022 tarihli ve 2020/518 Esas, 2021/359 Karar sayılı ek kararı ile sanık ...'ın infazın durdurulması ve temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 ... maddesinin birinci fıkrası gereği "talebin reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... 15.06.2021, 09.08.2022 ve 22.08.2022 tarihli dilekçelerinde özetle, 1. Cezaevinde olduğu halde, duruşmadan vareste tutulmayıp yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlandığını, 2. Müdafiine tebligatın yanısıra cezaevinde olduğu gözetilip kendisine de tebligat yapılması gerektiğini belirterek eski hale iade ve temyiz talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Yargıtay bozma ilamı üzerine yapılan yargılama neticesinde Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2021 tarihli kararı sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip dosya içerisinde mevcut e-tebligat mazbatasına göre, bu karar sanık müdafiine 21.07.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilmiştir. Sanık ve müdafii tarafından tebliğ edilen karara karşı yasal süresi içerisinde temyiz yoluna

başvurulmadığından karar kesinleşmiştir. Kararın kesinleşmesi sonrası sanık tarafından bu karara karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 15.06.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulmuştur. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Vekile ve Kanuni Mümessile Tebligat" başlıklı 11 ... maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası; "(1) Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. ..." Şeklinde düzenlenmiştir.

Belirtilen yasal düzenleme karşısında, UYAP üzerinden yapılan kontrolde karar ve tebligat tarihlerinde cezevinde olmadığı anlaşılan sanığın müdafiine yapılan tebligatın geçerli olduğu anlaşılmıştır. 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın eski hale iade ve temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

V. KARAR