Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5280 K.2024/9201

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2019 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri aşağılama suçundan cezalandırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır. Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2020 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen halkın bir kesiminin benimsediği dinin değerleri aşağılama suçundan cezalandırılması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2020 tarihli ve 2020/54 Esas, 2020/75 Karar sayılı kararı ile aynı Mahkemenin 2019/449 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/449 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

C. Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2019/449 Esas, 2022/35 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

D. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 22.03.2022 tarihli ve 2022/425 Esas, 2022/1000 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; sanığın toplum için tehlikelilik arz etmediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Dava konusu olay; sanığın, "Youtube" isimli sosyal medya hesabı üzerinden " ...Kuran bunların herşeyi ya Kuran Kuranda ne yazıyo ...’in hangi *** atacağını yazıyor yani bunun için Allah’tan ayet indirdim diyo sallayıp sallayıp duruyor yaz yazan şey bu yani..." şeklinde paylaşım yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. İlk Derece Mahkemesince; sanık savunmaları, açık kaynak araştırma raporları ve Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 07.06.2021 tarihli raporu birlikte değerlendirilerek sanık hakkında atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, tüm dosya kapsamı, "olay ve olgular" bölümündeki tespitler, sanığın ikrarı, açık kaynak araştırma raporu ile Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 07.06.2021 tarihli "sanığın 'psikotik bozukluk' şeklinde isimlendirilen rahatsızlığı nedeniyle suç tarihlerinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve 32 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığı"na dair raporu birlikte değerlendirilmiştir. Bu itibarla; sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 22.03.2022 tarihli ve 2022/425 Esas, 2022/1000 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,