Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5354 K.2023/7869

Müştekiler ... ve ...'a yönelik fuhuş suçundan verilen hükümlerin kesinleştiği anlaşıldığından katılan ... ve müşteki ...'a yönelik ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçundan yapılan incelemede; Sanıklar hakkında ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaneli Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Osmaneli Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarihli kararı ile sanıklar hakkında ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Osmaneli Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2013 tarihli kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 06.11.2018 tarihli kararı ile hükümlerin suç vasfı ve tekerrür yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine; Osmaneli Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 23.01.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

5. Osmaneli Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 23.01.2020 tarihli kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 23.02.2021 tarihli kararı ile tek hüküm kurulması yerine iki kez hükümler kurulması ve tekerrür yönünden hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine; Osmaneli Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 03.03.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat verilmeyecek ise lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'ın temyiz isteği ise; suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, haksız ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıklar ... ve ...'ın arabayla, katılan ... ve müşteki ...'ın içinde bulunduğu aracı takip edip önüne geçerek durdurdukları, sanık ...'ın araçtan inip katılan ve müştekinin aracına konuşmak için vurduğu, daha sonra polislerin gelmesi üzerine sanıkların olay yerinden uzaklaştıkları idddiasına ilişkindir. 2. Sanıkların tevil yollu ikrar içeren savunmaları mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç adının "Ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması" yerine "Kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoyma" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

1. Adli sicil kaydında tekerrüre esas olmayan ilamlar bulunan sanık ... hakkında yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51 inci maddesinin uygulanmamasında, 1 yıldan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle de cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmemesinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın bu hususa ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Katılan ve müştekinin aşamalardaki beyanları, sanık savunmaları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkeme kabulü ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR