Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5456 K.2024/739

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, şikayetçi Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık müdafiinin temyiz istemine ilişkin olarak, sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şereflikoçhisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.04.2016 tarihli iddianamesi ile, sanığın evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2017 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan suçundan beraatine karar verilmiştir. 3. İlgili kararın katılan tarafından istinafı üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 22.12.2021 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği, eksik araştırmaya ve suçun işlenmediğine ilişkindir. 2. Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteği, bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, yasal temsilcisinin haberi olmadan evi terkeden ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdur ile birlikte kaçtıktan sonra, 07.03.2016 tarihinde kolluk ekiplerince yakalandıkları iddiasına ilişkindir. 2. Mağdurun babası olan katılanın kayıp müracaatı sonrasında, 07.03.2016 tarihinde Şereflikoçhisar'da otobüste yakalandıklarına dair aynı tarihli tutanak dosyadadır. 3. Sanık savunmasında, atılı suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Katılanın durumdan haberdar olduğu gerekçesi ile, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve duruşma açılarak yapılan yargılamada, sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyizi yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un (6282 sayılı Kanun) 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 tarih, 2019/6 Esas ve 2019/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile ilgili Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, hüküm verilinceye kadar davaya katılma talebinde bulunabileceği, yasa yolu yargılamasında davaya katılma talebinde bulunulamayacağının kabul edilmesi, atılı suçun 6284 sayılı Kanun kapsamında şiddet ve şiddet tehlikesi suçlarından olmaması ve bu suçta on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun kanuni temsilcisinin çocuk üzerinde sahip oldukları hakların koruma altına alınması nedenleriyle, ilgili Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

B. Sanık müdafiinin temyizi yönünden

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, sanık savunması, mağdur ... katılan beyanları ile tüm dava dosyasına göre, sanığın, 15.10.1998 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve evi terkeden mağduru, yasal temsilcisine haberdar etmeden yanında tuttuğu anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin eksik araştırmaya ve sübuta ilişkin temyiz nedenleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyizi yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık müdafiinin temyizi yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 22.12.2021 tarihli kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dosyanın Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,