Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5542 K.2023/4244

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 23.09.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Karşıyaka 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2020 tarihli kararıyla sanık hakkında atılı suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 11 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Sanık tarafından karara karşı itirazda bulunulması üzerine, Karşıyaka 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi uyarınca 15 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Karşıyaka 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2021 tarihli kararına yönelik istinaf başvurusu, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 08.03.2022 tarihli kararıyla esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, savunma hakkının kısıtlandığına, suç işleme kastı olmadığına, eyleminin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ve kamu barışını bozmaya elverişli olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın facebook adlı sosyal paylaşım sitesindeki paylaşımlarının bütünü nazara alındığında, herkesin görebileceği şekilde gönderdiği yazılı ve görsel mesajların, halkın bir kısmının dini inanışlarını aşağılayarak, halkın diğer bir kısmı aleyhine kin ve düşmanlığa alenen tahrik ettiği gerekçesiyle, eyleminin kamu barışını bozmaya elverişli olduğu kabul edilerek mahkemece atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 147 nci ve 191 inci maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak savunması alınarak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesine aykırı olarak sorgusu yapılmadan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmek suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR