Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5568 K.2023/6170

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin 08.03.2022 tarihli kararının, Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine, ilk derece mahkemesince kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan verilen hükmün niteliği değiştirilerek, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiş olması nedeniyle temyizi kabil olduğu tespit edilerek yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; Cumhuriyet Savcısına 17.03.2022 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 24.03.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,