Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5623 K.2023/58

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Espiye Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2015 tarih ve 2015/123 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin

birinci fıkrası, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarihli ve 2020/13756 Esas, 2021/18835 Karar sayılı kararı ile "...sanığın yetkili makamlara şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak amacıyla hukuka aykırı bir fiil isnat etmesi suretiyle ihbarda bulunduğu, bu nedenle yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2021/445 Esas, 2022/404 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun' un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın, hakkaniyete, usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, Espiye Cumhuriyet Başsavcılığına posta yolu ile gönderdiği ihbar dilekçesi ile katılanlara ait işletme hakkında idari yaptırım ve soruşturma başlatılmasını gerektiren isnatlarda bulunarak iftira suçunu işlediğine ilişkindir.

2. Espiye Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen ihbar dilekçesi ile soruşturma işlemleri başlatılmıştır.

3. Soruşturma işlemleri kapsamında ... ... Komutanlığı'nın 07.11.2014 tarihli ve 09.11.2014 tarihli tutanaklarla katılanlara ait işletme hakkında araştırmalar yaptırıldığı görülmüştür. ... ... Komutanlığı'nın söz konusu işletme hakkında tutmuş olduğu 09.11.2014 tarihli tutanağında;" işletmenin Orman İşletme Müdürlüğünün izni ile faaliyet yürüttüğü, Vergi Usul Kanun'larına tabi olduğu, her yıl mayıs ayı ile eylül ayları arasında faaliyet gösterdiği, sezonluk olarak çalıştığı, yayla zamanında açık olduğu, şu an bölgede bir insan hareketliliğinin olmadığının" bildirildiği anlaşılmıştır.

4. ... Kaymakamlığının 05.08.2015 tarihli yazısı ile katılanlara ait işletme hakkında denetim ve kontrollerin yapılmış olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

5. ... ... Şubesinin olay tarihini gösterir kamera kayıtlarının incelenmesinde 27.10.2014 tarihli tutanak ile iddia konusu ihbar mektubunun sanık A.T. tarafından gönderilmiş olabileceğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

6. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 04.03.2015 tarihli uzmanlık raporunda, ihbar mektubu üzerindeki yazıların sanığa ait olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

2. Sanığın, Espiye Cumhuriyet Başsavcılığına posta yolu ile gönderdiği ihbar dilekçesinde katılanlara ait işletmede ürünlerin fahiş fiyattan satıldığı, vergi kayıtlarının bulunmadığı ve yetkililer tarafından denetlenmediğini belirten ve işletme hakkında idari yaptırım ve soruşturma başlatılmasını gerektiren isnatlarda bulunmuştur.

İhbar dilekçesinin Cumhuriyet Başsavcılığına ulaşması ile soruşturma işlemi başlamış, mağdurların 24.11.2014 tarihinde şüpheli sıfatı ile kollukta ifadeleri alınmıştır. Mağdurlara ait işletme hakkında yaptırılan araştırmalar neticesinde ihbar dilekçesi içeriğindeki isnatların asılsız olduğu tespit edilmiştir. İhbar dilekçesinin sanık tarafından gönderildiğinin kamera kayıtları ve dilekçe üzerinde yaptırılan kriminal yazı incelemesi neticesinde tespit edildiği anlaşılmıştır.

Sanığın yetkili makamlara şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak amacıyla hukuka aykırı bir fiil isnat etmesi şeklindeki eyleminin iftira suçunu oluşturduğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, sanık müdafiinin mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna yönelik temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR