Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5626 K.2023/4254

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2019 tarihli iddianamesiyle iftira suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli kararı, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli kararıyla kaldırılarak, sanık hakkında üzerine atılı iftira suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, sanık hakkında alınan adli raporda darp-cebir izine rastlanmadığından suçu işlediğine, cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Dava konusu olay, sanığın, sahibi olduğu ve beslenmesi yasak olan köpeğini tedavi ettirmek amacıyla katılanın sahibi olduğu veteriner kliniğine götürdüğünde, katılanın, sanıktan kimlik bilgilerini Tarım İl Müdürlüğüne bildirmek için istediği sırada aralarında çıkan tartışma sonucu, sanığın darp edildiğini beyan ederek şikayetçi olduğu ancak alınan adli raporda darp ve cebir izine rastlanmadığından sanığın katılana yönelik iftirada bulunduğu iddiasına ilişkindir. 2.Mahkemece, sanığın üzerine atılı iftira suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetli bulunmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece, sanığın eylemi Anayasal şikayet hakkı kullanma kapsamında değerlendirilerek, suç işleme kastı olmadığından beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinde düzenlenen iftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekmektedir. Dava konusu olayda, sanığın, tedavi ettirmek amacıyla katılanın sahibi olduğu veteriner kliniğine köpeğini götürdüğü sırada, aralarında çıkan tartışma sonucu darp edildiği iddiasını içeren beyanının, maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin anayasal şikayet hakkı kapsamında kaldığının kabulü ile sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.02.2022 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,