Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5766 K.2025/1884

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/127 Esas, 2022/48 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereği beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/394 Esas, 2022/431 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Beraat eden sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dairemizin 18.09.2024 tarihli, 2024/18463 Esas ve 2024/6830 Karar sayılı kararında izah edildiği üzere; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/1179 Esas, 2020/1122 Karar sayılı bozma ilamı sonrası sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan beraat kararı verilmiş ise de; sanığın aynı davada yargılandığı görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararının 26.11.2020 tarihinde temyiz incelemesi sonucunda onanarak kesinleşmesi karşısında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği suç açısından ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR