Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5780 K.2023/5672

Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin müsadere kararına yönelik olduğu anlaşıldığından, sanık ... hakkında müsadere kararı ile sınırlı yapılan incelemede;

Sanık ... hakkındaki hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. 3. Kararın istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince beraat kararı kaldırılarak mahkumiyetine hükmedilmiştir.

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği ise, silahın müsaderesi yerine sahibine iadesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın aracında yapılan aramada eşi ... adına kayıtlı 1 adet bulundurma ruhsatlı tabanca ele geçirildiği iddiasına ilişkindir. Sanık ..., kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında adına kayıtlı olan ikamette bulundurma ruhsatlı tabancasını araca kendisinin koyduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... yönünden

Suça konu silahın, iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olmayan sahibi ...'a iade edilmeyerek müsaderesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanık ... müdafiinin müsadereye yönelik temyiz sebebi reddedilmiştir.

2. Sanık ... yönünden

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 ... ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 ... ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan " ... kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış... " ibaresinin "... seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

1.Sanık ... yönünden Gerekçe bölümünde 1 numaralı bentte açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 14.03.2022 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Sanık ... yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi hükmünün, 5271 sayılı Kanunun 302 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 307 nci maddeleri uyarınca, BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren