Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5867 K.2024/8345

Başsavcılığının 25.05.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar ..., ... ve ... hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Hatay

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2019 tarihli kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi (sanık ... ve sanık ... hakkında) uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... ve sanık ... hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.01.2022 tarih ve 2020/187 Esas, 2022/12 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıkların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz sebepleri; hakkında fazla ceza tayin edildiğine, atılı suçu işlemediğine ilişkindir. 2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanunun 110 uncu maddesinin uygulanıp uygulanmamasının tespiti açısından mağdur ...'ın beyanının alınması gerektiğine, yargılama giderinin eşit olarak alınmasına karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suç tarihinde sanık ...' un mağdur ...'yu telefonla arayıp iki kişi olduklarını ve cinsel ilişki kurmak istediklerini beyan ettiği, mağdur ...'nun yanında mağdur ... ile birlikte buluşma yerine gidip sanık ... ve sanık ...'ın içinde bulunduğu araca bindikleri, aracın belli bir mesafe gitmesinden sonra durduğu, bu sırada mağdur ...'yu daha öncesinde yaptığı iş nedeniyle para vermesi konusunda tehdit eden sanık ...' ın mağdur ... tarafından olay yerinde görülmesi üzerine mağdur ...'nun araçtan inmeye çalıştığı, sanıklar ... ve ... tarafından kaçmasını engellemek amacıyla darp edildiği,

mağdur ...'nun kaçarak olay yerinden uzaklaştığı, mağdur ...'ın sanıklar ..., ... ve ... tarafından zor kullanılarak araçtan inmesine izin verilmediği ve tehditle Dursunlu köyüne götürülerek hürriyetinin kısıtlandığı iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince, sanıkların, mağdur ...'a yönelik eylemlerinin bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu sabit kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü.

İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede.

Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, mağdur beyanları, adli rapor, tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, hakkında fazla ceza tayin edildiğine, atılı suçu işlemediğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yönünden yapılan incelemede.

1.5237 sayılı Kanun' un 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun soruşturmaya başlanmadan önce şahsına zararı dokunmaksızın güvenli bir yerde serbest bırakılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2019 tarih, 2019/481 Esas, 2019/652 Karar sayılı ilamına göre kolluk makamlarına yapılan ihbar ile soruşturma evresinin başladığı,

somut olayda kolluk görevlilerine ihbar yapıldığı ve polis memurlarının olay yerine geldiği ve soruşturma işlemlerine başlandıktan sonra mağdurun sanıklar tarafından serbest bırakıldığı anlaşılmakla etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ilişkin koşullar oluşmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin 2 nci fıkrasına aykırı biçimde yargılama giderinin sanıklardan "eşit oranda alınarak" biçiminde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, bunun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçenin (B-2) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin 06.01.2022 tarih ve 2020/187 Esas, 2022/12 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, (G) bendinde yer alan yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak "sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmalarına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,