Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5812 K.2024/2772

Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında, sanık hakkında, ilk derece mahkemesince sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair karara yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen düzeltilerek esastan red kararının temyiz incelemesine tabi olmadığı,

2. İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ise; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 16.09.2020 tarihli iddianamesi ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır. 2. Antalya

23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ikinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin, 15.09.2021 ve 25.02.2022 tarihli kararlarıyla, sanığın üzerine atılı sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükümle ilgili düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci, 53 ncü ve 58 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteği. 1.Sanık hakkında cezaların üst sınırdan tayin edilmesi gerektiğine, 2. Takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir. B. Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre.

Dava konusu olay, "seni kuzenine bırakabilirim" diyerek mağduru arabasına alan sanığın, normal yol güzergahından saptığı, mağdurun ısrarla bağırıp çığlık atmasına rağmen bir süre farklı yollardan gittiği, arabada mağdurun vücuduna dokunarak cinsel istismarda bulunduğu, akabinde mağdur araçtan inmek isteyince de "İnemezsin" diyerek kolundan tutarak engellediği, ancak mağdurun sanığı ittirdiği ve bir anda arabadan inerek uzaklaştığı, bu suretle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin kabulü. İlk derece mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan ise mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararı ile ilgili istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın bu suçtan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasında yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın ve katılan vekilinin bu suça ilişkin temyiz isteminin reddi gerekmiştir. B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden.

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki anlatımları, sanığın tevilli ikrara yönelik savunmalarına, tanıklar M.C., E.S., beyanları, sanık tarafından çekilen mesaj içeriği, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, olay tarihinde 15 yaşını bitirip 18 yaşını bitirmediği anlaşılan katılan mağdur çocuk Sıla'yı kuzenine bırakma iddiası ile hile ile aracına bindirdiği,

bir süre sonra sanığın normal yol güzergahından saptığı, mağdurun ısrarla bağırıp çığlık atmasına rağmen bir süre farklı yollardan gittiği, arabada mağdurun vücuduna dokunarak cinsel istismarda bulunduğu, akabinde mağdur araçtan inmek isteyince de "İnemezsin" diyerek kolundan tutarak engellediği, ancak mağdurun sanığı ittirdiği ve bir anda arabadan inerek uzaklaştığı olayda, sanığın hile kullanarak mağduru arabaya bindirdiği,

bilahare arabada cebir kullanarak alıkoyduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen cebir, tehdit ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden , suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın aynı Kanunun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, sanık ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden.

Gerekçe bölümünün (B) bendinden açıklanan nedenle katılan bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi