Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5879 K.2023/7029

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.07.2021 tarihli ve 2017/2017 Esas, 2018/803 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kepsut Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kepsut Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Kepsut Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak,10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm kaldırılarak 1 yıl 8 ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olmadığından dolayı temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; verilen kararın sanığa tebliğ edilmediğine, tebligatın usulsüz olduğuna ve sübuta ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilip 08.09.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 18.02.2019 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR