Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5881 K.2023/10129

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2020 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 3.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik ... vekili ve sanığın istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararının kaldırılmasına, sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın Odunpazarı İlçesi, ... Mahallesinde bulunan 145 parsel sayılı mera arazisine buğday ekip biçmek sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece sanığın olay tarihinde Odunpazarı İlçesi, ... Mahallesinde bulunan 145 parsel sayılı merayı ekerek üzerine atılı köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak kullanılmasından ayrılmış taşınmazlara tecavüz etme suçunu işlediği kabulü ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

6360 sayılı Kanun ile suça konu yerin, eylem tarihinden önce 6360 sayılı Kanun ile belediye sınırlarına alınmış olduğu, Kanun'un yürürlüğünden sonra 2019 yılı içerisinde yapılan eylemin atılı suça vücut vermeyeceği anlaşıldığından atılı suçtan sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine mahkûmiyet kararı verilmesi isabetsiz görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, 6360 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi gereğince 14 ilde yeni büyükşehir belediyesi kurulması, bu belediyelerle daha önce büyükşehir olan illerde belediye sınırlarının mülki sınırlara genişletilceğinin hüküm altına alındığı, bu şekilde belediye sınırları mülki sınırlara genişletilen yerlerde, bu sınırlar içinde kalan köylerin mahalleye dönüşerek tüzel kişiliklerini kaybedecekleri, büyükşehir belediyesi sınırları içinde bulunan taşınmazlar bakımından atılı eylemlerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası kapsamından çıkarıldığı,

taşınmazların vasfında bir değişiklik yapılmasa da, bu taşınmazların köy tüzel kişiliğine ait veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş taşınmaz vasfının kaybedeceğinden bu taşınmazlara vaki tecavüzlerde artık 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince uygulama yapılması olanağı kalmadığından ve dosya kapsamında elde edilen delillerden sanığın suça konu mera vasıflı araziyi 30.03.2014 tarihinden önce kullanmadığı anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.02.2022 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,