Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5905 K.2023/4916

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ilgaz Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Ilgaz Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Ilgaz Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ve katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli kararı ile "suç tarihinin, hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 07.02.2015 olacağı gözetilmemesi, 103 ada 62 parsel sayılı taşınmaza, katılanın rızasını almaksızın hafriyat dökerek kullanımına engel olan sanığın eyleminin hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde suçun haksızlık içeriğinin az olduğundan bahisle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi" nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Ilgaz Ceza Mahkemesinin 13.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil olmadığına, sanığın uzlaşma talebine rağmen uzlaştırma işlemlerinin yapılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın şikayetçilere ait 103 ada 62 parselde bulunan taşınmaza inşaat hafriyat atıklarını atmak suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun uzlaştırmaya tabi olmasına karşın uzlaştırma işlemleri yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un birinci maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında katılanın taşınmazına tecavüz suçunun aynı Kanun'un 73 üncü maddesi gereğince şikayete bağlı olması ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden alınan nüfus kayıt örneğine göre katılanın yargılama aşamasında hükümden önce 05.08.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında;

katılanın mirasçıları olan şikayetçiler ile sanık arasında, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulup sonucuna göre sanığın, hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ilgaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,