Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6004 K.2023/10745

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.08.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında, suç üstlenme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli kararıyla sanık hakkında suç üstlenme suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.06.2022 tarihli kararıyla, Cumhuriyet savcısının istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak eylemin suçluyu kayırma suçunu oluşturacağı gerekçesiyle, sanığın bu suçtan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eylemin yanlış nitelendirildiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, arkadaşı olan inceleme dışı Serdar Yurtcan’ın yönetimindeki 34 *** 77 plakalı araçla gezdikleri sırada, arkadaşının alkollü vaziyette maddi hasarlı kaza yapması nedeniyle polis takibi sonucu yakalandıklarında aracı kendisinin kullandığını beyan ederek, Serdar Yurtcan'la ilgili trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan soruşturma ve işlem yapılmasını engellemek için imkan sağladığı iddiasıyla cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, Mahkemece yapılan yargılama sonunda sanığın suç üstlenme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında suç üstlenme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak, sanığın suçluyu kayırma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; *Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "01.04.2017" yerine "01.04.2018" olarak yazılması, *Sanığın tekerrüre esas alınan mahkûmiyetinin, suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının, ancak tekerrüre esas alınması gereken ilamın İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.11.2014 tarihli ve 2014/99 Esas, 2014/104 Karar sayılı ilamı olduğunun gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Dava dışı Serdar Yurtcan'ın karıştığı trafik kazasına ilişkin olay tutanağında imzası bulunan polis memurlarının aşamalarda tanık sıfatıyla verdikleri istikrarlı beyanları, olaya ilk müdahale eden polis memurlarının araç şoförünün Serdar Yurtcan olduğu hususunda yaptıkları canlı teşhise ilişkin 01.04.2017 tarihli tutanak ve dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde;

araç sürücüsü Serdar Yurtcan'ın alkollü olması sebebi ile hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu ile ilgili olarak işlem yapılmaması için, bu şahsın yerine geçip aracı kendisinin kullandığını söyleyen sanığın alkollü olduğuna ilişkin tespit bulunmaması nedeniyle eylemin kendisi yönünden suç oluşturmayacağı nazara alındığında, fiilinin suçluyu kayırma suçunu oluşturacağı anlaşıldığından mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.06.2022 tarihli kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği, hükmün üçüncü fıkrasında geçen " ..

2. kez mükerrir bulunuşu," ibaresinin çıkartılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında geçen "Sanığın İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/80 esas 2017 377 karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Yasa'nın 13/1 ve TCK'nın 62,

50/1-a maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası karşılığı 6000 TL ve 500 TL adli para para cezasına mahkum olduğu dikkate alınarak sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 Sayılı TCK’nun 58/6-7-8 maddeleri gereğince 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkında 5275 sayılı Yasa'nın 108/4 maddesi gereğince cezasının infazının tamamlanmasından sonra başlamak üzere Denetimli Serbestlik Tedbiri Uygulanmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine.

"Sanığın İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.11.2014 tarihli ve 2014/99 Esas, 2014/104 Karar sayılı ilamı ile 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 500,00 TL adli para cezasına mahkum olduğu dikkate alınarak, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,