Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6088 K.2023/6858

Katılanın, eşi adına tapuya kayıtlı suça konu taşınmazın zilyedi olması nedeniyle şikayet hakkı bulunduğu kabul edilerek ön inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Havza Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis

cezasından çevrili 3000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; şikayetçinin arazi sahibi olmadığı için şikayet hakkının bulunmadığına, hükümde 6 yıl ceza verilip indirim yapılırken 5 aya hükmedilmek suretiyle hükümde çelişki oluştuğuna kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın katılanın eşi adına tapuda kayıtlı Ekinpınar Köyü 108 Ada 50 parsel nolu taşınmazına 24, 28 metre kare tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın katılanın zilyetliğinde bulunan suça konu taşınmazın bir kısmını herhangi bir hakka dayanmadan işgal ettiği sanık savunması katılan beyanı yapılan keşif alınan bilirkişi raporlarıyla anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 'temel ceza belirlenirken hapis cezasının sehven "ay" yerine "yıl" olarak belirlenmesi' dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR