Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6095 K.2024/6600

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2020 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Ankara Batı 2. Çocuk Mahkemesinin 01.04.2021 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 20.04.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 19.12.2019 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Ankara Batı 1. Çocuk Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 23.06.2020 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 19.09.2022 tarihli ve 2021/12675 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.11.2022 tarihli ve KYB-2022/125927 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.11.2022 tarihli ve KYB-2022/125927 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06/01/2020 tarihli ve 2019/197034 soruşturma, 2020/1007 esas, 2020/45 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine Ankara Batı 2. Çocuk Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 19/12/2019 tarihli ve 2019/32928 soruşturma, 2019/11133 esas, 2019/735 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Ankara Batı 1. Çocuk Mahkemesinin 27/02/2020 tarihli ve 2019/898 esas,

2020/131 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve her iki hükmün de istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Ankara Batı 2. Çocuk Mahkemesinin 2020/30 Esas ve Ankara Batı 1. Çocuk Mahkemesinin 2019/898 Esas sayılı dosyalarında dava konusu olay, Ankara Çocuk Eğitim Müdürlüğünde cezasını infaz etmekte olan suça sürüklenen çocuğun, 28.11.2019 tarihinde hükümlü arkadaşı M.H. ile birlikte halı saha tellerinden atlayarak firar etmesine ilişkindir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan yedinci fıkrasında yer alan;

"...

(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.

...”

Şeklindeki düzenleme uyarınca, suça sürüklenen çocuğun aynı tarih ve konulu eylemi nedeniyle, iddianame tarihi daha sonra olan Ankara Batı 2. Çocuk Mahkemesine açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ankara Batı 2. Çocuk Mahkemesinin 01.04.2021 tarihli ve 2020/30 Esas, 2021/62 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,