Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6100 K.2023/433

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.10.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, birden fazla kişi ile tehdit, mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi; 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi; 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 109 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 53

üncü maddesi; 151 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmış, İzmir 15. Asliye Ceza mahkemesinin 23.12.2013 tarihli ilamıyla görevsizlik kararı verilmiştir.

2. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi, 28.05.2014 tarihli kararı ile sanıkların birden fazla kişi ile tehdit suçundan beraatlerine, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2-3-b, 62, 53..maddeleri gereğince 3'... yıl 4'... ay hapis , basit yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62, 53.maddeleri gereğince 3'... ay 10'ar ... hapis cezasına ve sanık ... hakkında verilen cezanın TCK.nun 58/6 maddesi gereğince hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi, 28.05.2014 tarihli kararının sanıkların müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarihli kararı ile kasten yaralama fiilinin cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olup dolayısıyla da ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma Üzerine; İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 109/2, 109/3-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 3'... yıl 4'... ay hapis cezasına ve sanık ... hakkında verilen cezanın TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine lehe hükümlerin uygulanmadığına vesaire ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçları işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmamasına rağmen beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine hükmolunmasının usul ve yasalara aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılanın sanık ...'un İşlettiği bara giderek orada alkol aldığı, yiyip içtiği, akabinde katılanın gelen hesaba itiraz etmesi üzerine sanık ...'ın katılanı odasına çağırttığı, sanıkların odada katılanı darp ettikleri, tehditte bulundukları, telefonunu parasını aldıktan sonra işyerinin önüne bıraktıkları iddiası ile dava açılmıştır.

2. 17.08.2012 tarihli teslim tutanağında; olay günü darp ve yağma iddiası ile polis merkezine müracaatta bulunan katılanın telefonunun alındığını beyan etmesi üzerine katılana ait cep telefonunun sanık ... isimli şahıstan alınarak katılana teslim edildiği belirtilmiştir.

3. 17.08.2012 tarihli sağlık raporunda, göğüs ve boğaz ağrısı olduğu, sol ... kemikte şişlik olduğu basit şekilde yaralandığı betirtilmiştir.

4. Sanıklar suçlamayı kabul etmemişler, kesinlikle katılanı zorlamadıklarını, katılanın ATM'den para çekip hesabı ödeyeceğini söyleyerek bardan çıktığını, ancak geri gelmediğini, cep telefonunu ve çakmağını masasında bıraktığını beyan etmişlerdir.

5. Katılan, olay günü ... Bar adlı iş yerine gittiğini, hesap geldiğinde itiraz ettiğini, sanık ...'un kendisini odasına çağırdığını, daha sonra diğer iki sanığın da bu odaya geldilerini, sanıkların kendisini dövmeye başladılarını, aracının anahtarını istediklerini, sanıkların döverken bir yandan da para istediklerini, cebinde bulunan 150 TL parayı sanık ...'un cebinden çekip aldığını, ayrıca üzerinde bulunan cep telefonunu da sanıklardan birisinin aldığını, dövüp parasını ve cep telefonunu aldıktan sonra kalan 1.300 TL yi ertesi günü getir diyerek ... bıraktıklarını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli kararında, olay tarihinde katılanın, sanık ...'un işlettiği birahaneye gittiği, hesaba itirazda bulunduğu, sanıkların katılanı ayrı bir odaya götürerek darp ve tehdit etmek suretiyle hüriyetinden yoksun bıraktıkları adli rapor, sanıkların beyanları, kolluk tarafından tutulan tutanaklar ve dosya kapsamından anlaşıldığından sanıkların müdafilerinin, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığına yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiş hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR