Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6108 K.2022/19658

Gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu anlaşılmakla;

Mahkemece, hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumunda kendisine 19.04.2013 tarihinde tebliğ edilen 11.04.2013 tarihli hükümde yasa yoluna dair kısımda ''5271 sayılı CMK'nın 263/1. maddesi gereğince cezaevinde bulunan sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğinin'' yazılmadığı ve bu hususun tebliğ sırasında da bildirilmemekle gerekçeli kararın da ceza infaz kurumunda bulunan sanığa CMK'nın 35/3.maddesi uyarınca tebliğ edilmediği anlaşılmış ise de;

sanığın 07.06.2013 tarihinde temyiz ettiği mahkemesince 12.06.2013 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilip 13.06.2013 tarihinde tebliğ edildiği halde temyiz etmeyerek kesinleştiği,

15.12.2016 ve 20.04.2020 tarihlerinde hakkındaki mahkumiyet ilamına ilişkin olarak yasa değişikliklerinden yararlanmak amacıyla 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun gereğince infazın durdurularak uyarlama yargılaması yapılması taleplerinde bulunduğu,14.09.2020 tarihinde kanun yararına bozma yasa yolunu talep etmesi üzerine Adalet Bakanlığı'nın 07.12.2020 tarihli yazısından talebin yerinde görülmediğinin anlaşılması karşısında; koşulları bulunmayan eski hale getirme isteğinin REDDİ ile, hükmü, CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden