Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/615 K.2023/3972

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kilis Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından dava açılmıştır.

2. Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.03.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 12.12.2018 tarihli kararı ile (...23.01.2013 tarihli iddianame incelendiğinde sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından dava açılmakla birlikte aynı Kanunun 170/4. maddesine aykırı olarak iddianamede olaylar mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanmadığı gibi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik bir anlatım ile usulüne uygun açılmış bir dava da bulunmadığı ve bu eksikliklerin ancak yeni bir kamu davası açılması suretiyle giderilebileceği nazara alınmadan, mevcut iddianameye istinaden ek savunma hakkı verilerek yazılı şekilde sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması neticesinde CMK'nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,) bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Kilis Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.05.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan birleştirme talepli dava açılmıştır. Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nce dosyaların birleştirilmesi kararı verilmiştir. Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanın temyiz istemi; adaletin yerini bulmadığına, sanık hakkında hükmedilen ceza miktarının az olduğuna ve en üst hadden cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir. 2. Sanık müdafinin temyiz istemi; suçun sübutuna, delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmasına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; mağdurun fırın işletmeciliği yaptığı ve akrabası olan tanık Ö.

U, ile birlikte ekmek satmak amacıyla araçları ile ilerlerken, yine fırın işletmeciliği yapan sanığın içinde bulunduğu araç tarafından önlerinin kesildiği, sanık ve kimliği tespit edilemeyen 3 kişinin mağdurun yanına geldiği, sanığın mağdura "ekmek getirmemesini" söyleyerek ölümle tehdit ettiği ve aracın bagajından pompalı tüfek çıkartıp, mağdura doğrultup kendi aracına binmesini istediği, mağdur ve tanık Ö. nün sanığın aracına bindiği,

sanık ve 3 meçhul şahsın da aynı araca binip, ıssız bir alana gittikleri, sanık ve diğer şahısların mağduru araçtan indirip sopalarla vücudunun çeşitli yerlerine vurdukları, sanığın mağdura "bir daha seni burada görürsem öldürürüm" dediği, o sırada mağduru telefonla arayan abisi tanık M. A.

C. ile sanığın telefonda konuşup "bir daha buralara ekmek getirirseniz sizi vururum, benim kaybedecek bir şeyim yok" diyerek, mağduru ve tanık Ö.'i orada bırakıp kendi araçları ile olay yerinden ayrıldıkları, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanın ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

a. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu kimliği tespit edilemeyen 3 kişi ile birlikte gerçekleştirdiğinin müşteki ve tanığın soruşturmanın başından beri tutarlı beyanları ile ifade edildiği gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının b bendinin uygulanmaması,

b. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a ve b bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.06.2021 tarihli kararına yönelik katılanın ve sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,