Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6205 K.2023/2580

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü

maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli ve 2013/571 Esas, 2014/492 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ,sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası,

62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında ise aynı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli ve 2013/571 Esas, 2014/492 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 09.03.2022 tarihli ve 2019/6923 Esas, 2022/4103 Karar sayılı kararı ile ''... Sanıklar hakkında TCK 109/5. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Sanıklar Mehmet ve Gülcan'ın, olay tarihinde mağdureyi birlikte alıkoyarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri anlaşılmakla, sanıkların TCK'nın 37. maddesi delaletiyle müşterek fail sıfatıyla cezalandırılmaları yerine, yardım eden olarak kabulü ile TCK'nın 39/2-c maddesi uygulanarak haklarında eksik ceza tayini'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/263Esas, 2022/403 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sanık ... hakkında aynı suçtan 5237 sayılı Kanunu’nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında ise aynı suçtan 5237 sayılı Kanunu’nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası,üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar ... ve ...'in temyiz isteği

1. Eksik inceleme yapıldığına, 2. Atılı suçu işlemediklerine, 3. Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, 4. Mağdurun şikayetten vazgeçtiğine, 5. Mağdur ile sanık ...'nin halen evli olduklarına 6. Lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Sanık ...'in temyiz isteği

1. Eksik inceleme yapıldığına 2. Suçun unsurlarının oluşmadığına 3. Atılı suçu işlemediğine 4. Mağdur ile sanık ...'nin halen evli olduklarına 5. Lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konu olay; mağdure ile sanık ...'nin araçta bir süre konuştuktan sonra sanık ...'nin amcasının evine götüreceğini söyleyerek yaklaşık 1 saat kadar araç ile mağdureyi Malatya ili civarında dolaştırdığı, mağdureyi araç içerisinde darp edip, mağdurenin araçtan ısrarla inmek istemesine rağmen zorla araç içerisinde tuttuğu, ardından diğer sanıklar ... ve ...'i aradığı, sanıkların gelerek mağdureyi eylem ve fikir birliği içerisinde Çelikhan ilçesine götürerek alıkoydukları iddiasına ilişkindir.

2. Mağdurede darp-cebir izinin bulunduğuna ilişkin 13.09.2013 tarihli Adli muayene Rapor'u düzenlenmiştir.

3.13.09.2013 tarihli tutanakta mağdurun yardım çağrısını kendisinin yaptığı, sanıkların kendisini zorla alıkoyduklarını belirttiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ...'in tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının bulunması ve hapis cezalarının miktarı dikkate alınarak mahkemece sanıklar hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesi ve aynı Kanun'un 51 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen lehe hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 13.09.2013 tarihli tutanak, mağdurenin aşamalardaki beyanları, adli muayene raporu, ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun Ceza Muhakemesi Kanunu ile bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6763 sayılı Kanun) ile uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle tehdit suçuna ilişkin davanın uzlaşma sonucu düşürülüp düşürülmediği araştırılarak sonucuna göre uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinin infaz aşamasında yapılması mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/263 Esas, 2022/403 Karar sayılı kararında sanıklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 37 inci maddesi delaletiyle 109 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 3 üncü fıkrasının (b) bendi uyarınca belirlenen 4 yıl hapis cezası üzerinden, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 1/6 indirim yapıldıktan sonra,

sonuç cezanın 3 yıl 4 ay hapis olarak belirlenmesi gerekirken, sanıkların 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini ile sanıklar Gülcan ve Mehmet hakkında 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezalarının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezaların 2 yıl 6 ay olarak belirlenmesi ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin tatbiki dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A.Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 1 maddesinin 3. paragrafında yer alan "3 yıl 6 ay hapis'' ibaresinin çıkarılarak, " 3 yıl 4 ay hapis" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle Adıyaman 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli kararına yönelik sanıkların temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği sanık ... ve ... hakkındaki hükümlerin 3.paragrafında yer alan '' 3 yıl 6 ay hapis '' ibarelerinin çıkarılarak " 3 yıl 4 ay hapis" ibarelerinin eklenmesine ve kazanılmış hak ile ilgili paragraflarda bulunan "...CMK 307/5 maddesi gereğince, sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutularak,

sanığın neticeden 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına," ibarelerinin çıkarılarak yerine " CMK 326/son maddesi gereğince, sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutularak, sanığın cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden İNFAZINA" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,