Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6261 K.2023/8337

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2005 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 06.05.2009 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin 2 nci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.06.2012 tarihli kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında yazılı suçun unsurlarının oluştuğu

gözetilmeksizin sanığın beraatına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden

yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri

bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Denetim süresi içerisinde suç işleyen sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilmiş ve Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın herhangi bir zorlamasının olmadığına, suç kastının bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın yaşı küçük maktul ... ve mağdur ...'ı aracı ile gezdirdikten sonra Çanakkale'ye gideceklerini söylemesi üzerine maktul ... ve mağdur ...'ın araçtan inmek istemesine rağmen indirmeyerek hürriyetlerini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası içeriği, mağdur ...'ın soruşturma aşamasındaki ifadeleri, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki savunmaları, tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, mağdur ... ve maktul ...'in sanığın aracına, gezmek amacıyla rızaen bindikleri, biraz gezdikleri, bu sırada sanığın Çanakkale'ye gideceğini, kendilerinin de gelmesini istediği,

maktul ... ve mağdur ...'ın gelemeyeceklerini ve araçtan inmek istediklerini söylemelerine rağmen sanığın inmesine müsaade etmediği olayda sanığın tek bir eylemle mağdur ve maktule karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen zincirleme suç hükümleri gereği cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR