Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6376 K.2024/5461

Menemen Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2012 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında kasten yaralama, hakaret ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Menemen 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.11.2013 tarihli kararı ile kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi,

52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası.

6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Menemen 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2020 tarihli kararı ile hükümlerin aynen açıklanmasına karar verildiği, kararın 22.09.2020 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.10.2022 tarihli ve 2021/27201 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/131394 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/131394 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Menemen 4. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30/03/2022 tarihli ve 2021/2999 esas, 2022/5297 karar sayılı ilamında da değinildiği üzere, 6136 sayılı Kanun’un 15/son maddesinde "Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması karşısında, suça konu bıçağın,

kasten yaralama suçunda kullanıldığının Menemen 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2020 tarihli ve 2020/308 esas, 2020/19 sayılı kararıyla sabit olduğu anlaşılmakla, kasten yaralama suçunda aynı bıçağın kullanılması nedeniyle "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" unsurunun somut olayda oluşmadığı cihetle, sanığın ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. a. 6136 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili olan 15 inci maddesinin son fıkrası;

"Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır."

b. 6136 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili olan 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrası;

"Yalnız sporda kullanılan yivli ateşsiz silahlar ve mermileri ile yivsiz tüfekler ve mermilerinin, ev gereçlerinden olan veya tababet, sanayi, tarım, spor için kullanılan aletlerle bir meslek veya sanatın icrası için gerekli bıçak, şiş, raspa ve benzerlerinin kullanılması bu Kanun hükümlerine tabi değildir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Kanun yararına bozma isteminde, suça konu bıçağın, kasten yaralama suçunda kullanılması nedeniyle "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" unsurunun somut olayda oluşmadığı gerekçesiyle hükümlünün ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılamayacağından bahisle bozma kararı verilmesi talep edilmiş ise de;

Somut olayda, 14.09.2012 tarihinde hükümlü ile katılan arasında yolda meydana gelen tartışmaya ilişkin katılanın, hükümlünün kendisine bıçak ile saldırdığını beyan etmesine karşılık, hükümlünün olay sırasında yerde bulduğu kesici bir aleti katılana doğru salladığını ifade ettiği, söz konusu bıçağın ele geçirilemediği,

bıçağın ele geçirilememiş olması nedeniyle usulüne uygun bilirkişi incelemesi yaptırılıp 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunup bulunmadığı tespit edilemediğinden sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, tam ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle bozulmasına karar verilmiş ve 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

...