Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6536 K.2023/1206

yarar sağlama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2015 tarihli ve 2015/5115 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartlarının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2015 tarihli ve 2015/150 Esas, 2015/749 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartlarının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 ... maddesi, 52 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; Sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Müşteki adına ... tarafından düzenlenen kredi kartına ilişkin kredi kartı sözleşmesi, sanığın işyerinde çalışan ...'e teslim edildiğini gösteren kurye teslim belgesi ve birden fazla harcamayı gösterir kredi kartı ekstresi dosyadadır.

2. Teslim belgesi üzerinde inceleme sonucu alınan 06.09.2014 tarihli bilirkişi raporunda "teslim belgesindeki imzanın sanık ya da müştekiye ait olmadığı" tespit edilmiştir.

3. Kredi kartının teslim edildiği Ödemiş Köftecisi isimli iş yerini sanığın işlettiği, kredi kartı ile yapılan harcamaların sanığın tanıdığı iş yerlerinde yapıldığı, kredi kartı sözleşmesindeki telefon ve adres bilgilerinin sanığın iş yerine ait olduğu anlaşılmıştır.

4. Müşteki kredi kartından harcamaların yapıldığı tarihte ceza evinde olduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Müşteki adına çıkarılan kartın değişik zamanlarda birden fazla kullanıldığının anlaşılması karşısında; TCK'nın 245 ... maddesinin birinci fıkrası gereği tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Müşteki ...'ın kredi kartı almak üzere ...'a başvuruda bulunduğu, sözleşme imzaladığı, bir süre sonra müşteki adına üretilen kredi kartının müşteki yerine sanığın işyerine kurye vasıtası ile gönderildiği ve sanığın işyerinde çalışan tanık ...'e teslim edildiği ve akabinde bu kredi kartı ile birden fazla harcama yapıldığı belirlenmiştir. Sanık savunmalarında kredi kartı başvurusu için müştekiyi yönlendirmediğini, teslim alıp harcama yapmadığını, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiş ise de bu savunmanın mahkemece inandırıcı bulunmaması, suçun sübutu ve suç niteliğinin belirlenmesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR