Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6648 K.2023/502

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca doğrudan 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 28.01.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen adli para cezasının kesin nitelikte olması sebebiyle temyiz incelemesinin reddine, 6136 sayılı Kanuna aykırılık yönünden verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi 16.11.2021 tarihinde 6136 sayılı Kanun'a aykırılık yönünden verilen mahkumiyet hükmünü 5237 sayılı Kanun'un 196 ıncı maddesine aykırılık yönünden bozulmasına karar vermiştir.

4. Bozma üzerine İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca doğrudan 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, 1.Lehe kanunların uygulanması, 2. Suça konu silah hakkında inceleme yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; 1. Sanığın olay günü 6136 sayılı Kanun'a aykırı silahla aralarında tartışma bulunan müştekiye ... ederek yaraladığı, 2. Silah üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen ekspertiz raporunda 'silahın 6136 sayılı yasa kapsamında belirtilen yasak silahlardan olduğu' belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 28.03.2013 tarihli kararı ile kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte kararlardan olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmakla, 18.10.2022 tarihli kasten yaralama suçu yönünden verilen mahkumiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiştir.

2. Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 ... ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 ... ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer ... " ... kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış... " ibaresinin "... seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen Seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması gerekmektedir,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/244 Esas ve 2020/1018 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,