Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/760 K.2023/9508

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2006 tarihli 2006/911 Esas sayılı iddianmaesi ile ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarının (b) bendi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi ve 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2007 tarihli 2006/345 Esas, 2007/156 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarının (b) bendi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Sanık müdafiin temyizi istemi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2008/10304 Esas, 2010/13542 Karar sayılı kararı ile sanıklardan ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesince 07.07.2011 tarihli 2011/98 Esas, 2011/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bu suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir. Bu karar 09.09.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Sanık ...'ın 10.11.2013 tarihinde kasten yaralama suçunu işlemesi üzerine Ayvalık 3. Asliye Ceza Mahkemesince 29.07.2019 tarihli 2018/71 Esas, 2019/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 11 ay 7 gün hapis cezası verilmiş olup Ayvalık 1.Asliye Ceza Mahkemesinin ilgili dosyasına ihbarda bulunulmuştur.

6. Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesi sanığa usulüne uygun tebligat yaparak 21.01.2020 tarihli 2019/438 Esas, 2020/17 Karar sayılı kararı ile sanığın savunmasını alıp 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesini de ekleyerek hükmü aynen açıklamıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya uygun olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerektiği hususlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdur ...'ın inceleme dışı sanık ...'ın eşinin evinde kiracı olarak kaldığına, mağdurun kira borcunu ödemediğine, ...'ın mağduru esnafla tanıştırdığına ve mağdurun esnafa borçlanıp onlara da borcunu ödemediğine, bu sebeple ...'ın azmettirmesi üzerine içinde ...'ın da olduğu 5 sanığın mağduru iş yerinden alıp arabaya zorla bindirdiklerine, bunu gören iş arkadaşı ...'in muhasebeci ...'yı arayarak haber etmesi üzerine muhasebecinin polise ihbarda bulunduğuna, aracın içinde ...'ın ... ile telefonda konuştuğuna, sonrasında ...'ın telefonu alarak ...'a "adamı aldık, Altınova'ya geliyoruz" dediğine,

ihbar üzerine trafik ekiplerinin aracı durdurmak istemesi üzerine sanıkların aracı durdurmayarak ara yola saptığına, sonrasında sanıkların aracı durduklarına ve karakola götürüldüklerine ilişkindir.

2. Her ne kadar tanık olarak dinlenen ... ve ... sanığın mağduru arabaya zorla bindirdiğini belirtseler de sonrasında ifadelerini değiştirerek zorla bindirme gibi bir durumun söz konusu olmadığını ifade etmişlerdir. 3. Yine müşteki olarak dinlenen ... soruşturma aşamasının başında zorla bindirme olayını Mustafa Topal'dan duyduğunu belirtip şikayetçi olsa da sonrasında ifadesini değiştirmiş olup durumu yanlış anladığını belirterek zorla bindirme gibi bir durumun söz konusu olmadığını ifade etmiştir.

4. Mağdur soruşturma aşamasında kendisinin zorla araca bindirildiğini belirtip şikayetçi olsa da kovuşturma aşamasında araca zorla bindirme durumunun yaşanmadığını ifade ederek şikayetçi olmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemleri yönünden; inceleme dışı sanık ...'ın; içinde ...'ın da olduğu 5 sanığı yanına alarak inceleme dışı sanık ...'un aracı ile ...'ın çalıştığı iş yerine gittikleri, ... ile ...'ın araçtan indiği, ... ile araca geri bindikleri, ...'ın ...'ı arayarak "adamı aldık, Altınova'ya geliyoruz" dediği, daha sonra polis tarafından takip edilmeleri üzerine polisten kaçmak amacıyla ara yola saptıkları ve araç içindeki herkesin iştirak halinde hareket ederek kasıtlarının suç işlemek olduğu anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR