Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/847 K.2023/581

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karabük Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.08.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında fuhuşa teşvik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü, 58 ... ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında fuhuşa teşvik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 140 TL adli para cezası ve hak yoksunluğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü

ve 63 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

3. Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2013 tarihli kararının Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.10.2020 tarihli ve 2019/2633 Esas, 2020/17301 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında fuhuşa teşvik suçundan kurulan hükmün sanığın tekerrüre esas sabıkası olmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin uygulanmaması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün, sanık hakkında şartları oluştuğu halde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının ve sanığın tekerrüre esas sabıkası olmasına rağmen aynı Kanun'un 58 ... maddesinin uygulanmaması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında fuhuşa teşvik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 140 TL adli para cezası cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın olay öncesinde tanıdığı mağduru fuhuş yaptırmak amacıyla zorla arabasına bindirip evine götürerek atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuşa teşvik suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Kolluk görevlilerince mağdurun araca zorla bindirildiğine ve evde zorla tutulduğuna dair iki ayrı ihbara ve mağdurun sanığın evinde bulunduğuna ilişkin 30.06.2012 tarihli Olay/Yakalama ve Teslim Tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

3. Mağdur hakkında olaydan hemen sonra 30.06.2012 tarih ve 01.32 saatli doktor raporu alındığı, doktor raporunda mağdurun oksipitial bölgesinde 3x3 cm lik ödem ve hassasiyet olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

4.İlk Derece Mahkemesince, Dairemizin 20.10.2020 tarihli ve 2019/2633 Esas, 2020/17301 Karar sayılı bozma ilamına uyularak karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurun ve tanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanlarına, bu beyanları doğrular nitelikteki doktor raporuna, sanığın tevilli ikrar içeren savunmalarına, 30.06.2012 tarihli kolluk tutanağına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın suçu işlemediğine yönelik temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR