Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/90 K.2023/4031

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerine yer verildiği ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.11.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında suç uydurma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında suç uydurma suçundan 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 25.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında suç uydurma suçundan kurulan mahkumiyet kararının kaldırılması ile sanığın iftira suçundan 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak nedeniyle cezanın 25 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, savunmaları doğrultusunda beraatine karar verilmesi gerektiğine, cezalandırılması için delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın polis memurları tarafından darp edildiği iddiasıyla dört polis memurundan şikayetçi olduğu, olayın geçtiği iddia olunan polis merkezine ait kamera görüntülerinde darp iddiasına dair görüntü bulunmadığı ve sanığın işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili makamlara ihbar ettiği iddiasına ilişkindir. 2. İlk Derece Mahkemesince, sanığın eyleminin suç uydurma suçunu oluşturduğu kanaati ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Sanığın şikayetinde geçen polis memurlarının dava dosyası içerisinde bulunan görev çizelgesi ve kamera görüntülerine göre belirlenebilir olması nedeniyle sanığın eyleminin iftira suçunu oluşturduğu kanaati ile İlk Derece Mahkemesi'nin kararının kaldırılmasına, sanığın zincirleme şekilde iftira suçundan cezalandırılmasına ve etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına, şartları oluşmadığından tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın polis memurları tarafından karnına ve kafasına vurulmak suretiyle darp edildiği iddiasıyla şikayetçi olduğu ancak dava dosyasına getirtilen kamera görüntülerine dair inceleme tutanağında darp iddiasına dair görüntünün tespit edilemediği, sanığa kamera görüntülerinin izlettirilmesinden sonra, sanığın iftirasından döndüğü, dolayısıyla gerçek durum ortaya çıktıktan sonraki beyanı nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Tüm dava dosyası içeriği, sanıkta darp izi bulunmadığına dair Turgutlu Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen adli muayene raporu, olay yerini gösteren CD inceleme tutanağı, polisler hakkında kasten yaralama suçundan verilen 05.11.2019 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar içeriği, sanığın ikrar içeren aşamalardaki savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin iftira suçunu oluşturduğuna dair hukuki nitelendirmede ve birden fazla polis memuruna yönelik eylem nedeniyle sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında,

sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından tekerrüre esas alınan ilamın infaz tarihinden sonra 3 yıl geçtikten sonra dava dosyasına konu suçun işlendiği anlaşıldığından tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığından sanığın temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 25.03.2021 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,