Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1011 K.2024/6499

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli 2021/6 Esas, 2021/486 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hükümlünün tekerrüre esas alınan ilam yönünden ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesiyle kararın düzeltilmesi gerektiğine ilişkin talebi, Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2022 tarihli ek kararı ile reddedilmiştir. Hükümlünün red kararına itirazı üzerine Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2022 tarihli 2020/309 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/31974 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2022 tarihli ve KYB-2023/31974 tarihli kanun yararına bozma isteminin " ....Her ne kadar Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/05/2022 tarihli ve 2022/309 değişik iş sayılı kararında 1. kez mükerrirliğe ilişkin verilen cezanın infazının tamamlanmadığı ve 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutalamayacağından bahisle ek kararın kaldırılmasına dair karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun’un 58/1. maddesinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alındığı anlaşılan İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2019 tarihli ve 2018/371 esas, 2019/848 sayılı kararının 05/03/2020 tarihinde kesinleştiği, yargılama konusu suçun ise 11/10/2020 tarihinde işlendiği ve bu sebeple anılan kararın infaz edilmesinin gerekmediği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan mahkumiyetine ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hükmün kesinleştiği, Mahkemesinin bu karar ile dosyadan el çektiği anlaşılmıştır.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) inceleme konusu ile ilgili olan 98 inci maddesinin birinci fıkrası;

"a) Mahkûmiyet hükmünün yorumunda duraksama olursa veya sonradan yürürlüğe giren kanun hükmünün Türk Ceza Kanununun 7 nci maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirse, hükmü veren mahkemeden,

b) Çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa ya da cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülürse, infaz hâkimliğinden, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için karar istenir.'' şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler karşısında inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Mahkemesi tarafından davadan el çektikten sonra verilen ve 5275 sayılı Kanun'un 98 inci maddesinde belirtilen infaza ilişkin kararlardan da olmayan, Malatya 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2022 tarihli ek kararı ile bu karara yönelik itirazın kabulüne ilişkin Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 20.05.2022 tarihli ve 2022/309 Değişik İş sayılı kararlarının hukukî değerden yoksun olup hukuki geçerliliğinin bulunmaması karşısında, Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin belirtilen kararına ilişkin kanun yararına bozma talebinde bulunulmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR