Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1034 K.2023/4092

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Halfeti Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2016 tarihli iddianamesi ile, sanığın yalan tanıklık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli kararı ile, sanık hakkında atılı suçtan, 5237 sayılı Kanun'un 272 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dairemizin 13.12.2022 tarihli kararı ile, suçtan zarar gören ...'a gerekçeli kararın tebliğinin yapılması amacıyla tevdi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın diğer bir olayla karıştırdığı için hatalı beyan bulunduğu ve kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, soruşturma aşamasında ...'a karşı işlenen hakaret suçu yönünden, olaya şahit olduğunu beyan etmesine rağmen, davanın görüldüğü Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/68 Esas sayılı dosyasının 13.10.2015 tarihli celsesinde, olay sırasında orada olmadığını beyan etmek suretiyle yalan tanıklık yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/68 Esas sayılı dosyasının 13.10.2015 tarihli duruşma tutanağında, sanığın ''ben olay yerine gittiğimde olay bitmişti, ben hakaret duymadım, kimin ne yaptığını da bilmiyorum. '' dediği görülmüştür.

3. Aynı dosyada tanık olarak ifadesi alınan Halil Sungur'un 27.10.2015 tarihli duruşmada, sanık ile birlikte olay yerinde olduklarını, hakaret sözlerini duyduklarını beyan etmiştir.

4. Sanığın, hakaret suçunun soruşturması sırasında verdiği ifade dosyada bulunmamaktadır.

5. Sanık savunmasında, taraflar arasında başka olaylar da olduğu için olayları karıştırdığı için o şekilde if ade verdiğini beyan etmiştir.

6. Sanık müdafi ise aşamalarda, sanığın, Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/8 Esas sayılı dosyasındaki olayla karıştırması nedeniyle hatalı beyanda bulunduğunu savunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılamaya konu olayın dayanağını oluşturan Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/68 Esas sayılı dosyasında tanık sıfatıyla verdiği yeminli ifadesinde, soruşturma aşamasında bilgisi olduğunu beyan etmesine rağmen, kovuşturma aşamasında, hakaret suçu mağduru ... aleyhine olarak olaya şahit olmadığını beyan ettiği iddia edilen olayda, Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/68 Esas sayılı dava dosyasında iddianameye konu edilen ve sanığın tanık olarak beyanının bulunduğu soruşturma ifade/lerinin onaylı bir örneği denetime olanak verecek biçimde dava dosya içerisinde bulundurulması gerekli iken, bu hususa uyulmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Maddi gerçeğin ortaya çıkarılması ve sanık savunmasının doğruluğunun tespiti amacıyla, sanığın, taraflar arasındaki diğer bir olayla karıştırdığı savunduğu ve taraflarının aynı olduğunu beyan ettiği Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/8 Esas sayılı dosyası getirtilerek incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetli görülmemiştir.

3. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "13.10.2015" yerine, "14.12.2015" olarak yazılması, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesine aykırı görülmüştür.

V. KARAR