Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/104 K.2023/1862

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2010 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ve 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) ve son bendi ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2010 tarihli kararı ile sanığın yargılamasının 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yapılmak üzere görevsizlik kararı verilmiştir.

3. İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararı ile sanığın;

a. 5237 sayılı Kanun’un 204 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.01.2022 tarihli ve 2021/11877 Esas, 2022/351 Karar sayılı kararı ile;

a. ''Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

i. Sanığın, mağdura ait aslı ele geçmeyen mağdura ait fotoğrafın yerine kendi fotoğrafını yapıştırması şeklinde oluşturduğu sahte kimlikle başvurup kredi kartı sözleşmesi düzenlenmesi suretiyle katılan Asya Katılım Bankasından sahte kredi kartı çıkartıp teslim alması şeklindeki eyleminden dolayı TCK.nın 245/2. maddesindeki suç kapsamında cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

ii. Kabul ve uygulamaya göre de; Sanık hakkında TCK.nın 43/1. maddesi kapsamında sahte kimliği birden fazla kullandığına ilişkin delillerin denetime olanak verecek biçimde gösterilip tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle ilgili madde gereğince sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

b. Sanık hakkında sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede TCK.nın 158/1-j. maddesi ile cezalandırılması talep edilmekle, 5271 sayılı CMK.nın 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden ve yakalama kararı ekinde sadece iddianame olduğu ve görevsizlik kararının bulunmaması nedeniyle yakalama kararı ile alınan savunmasında görevsizlik kararı okunmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK.nın 245/3. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,'' nedeniyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli kararı ile sanığın;

a. 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis ve 400 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup ancak kazanılmış hak nedeni ile neticeten 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, 04.08.2008 tarihinde Asya Katılım Bankası Laleli şubesine katılanın kimlik bilgileri ile sahte nüfuz cüzdan sureti ile başvurup kredi kartı tahsis ettirip kullanarak menfaat sağladığı iddiasına ilişkindir. 2. Katılan adına düzenlenen kredi kartı ile 22.08.2008 tarihinde Mehtap Kuyumcu isimli işyerinden bir adet 1.000,00 TL'lik çekim yapıldığı belirlenmiştir. 3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci, üçüncü fıkraları ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma verilmiştir. 4. Sanık savunmasında; suçlamaları ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında sahte üretilmiş banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın ikrarı, bankanın cevabi yazıları, kredi kartı ekstresi ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında sahte banka veya kredi kartı üretme suçundan kurulan hüküm yönünden

1.Sanığın ikrarı, bankanın cevabi yazıları, kredi kartı ekstresi ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın aşağıdaki 2 nci paragrafta belirtilen husus dışında bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiştir.

2.İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "1412 sayılı Kanunun 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 4 yıl hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç ceza olarak hükmedilmesi hukuka aykırı görülmüş, ancak bu husus 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık hakkında sahte üretilmiş banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bolu 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı üretme suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (B-2) numaralı bendinde açıklanan nedenle; İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının A/4 nolu bendinde bulunan "...sanığın neticeten 4 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine " sanığın cezasının 4 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,