Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1117 K.2023/4942

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçuna teşebbüsten cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Gaziosmanpaşa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin, 31.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli kararı ile" ".. basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerekliliği ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası, basit yargılama usulü uygulanarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın itirazı nedeniyle genel hükümlere göre yargılama yapılmıştır.

5. Gaziosmanpaşa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, bir sebep içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, dört yıl kesinleşmiş hapis cezası ve hakkında yakalama kararı bulunan sanığın işlemleri yapılmak üzere Gaziosmanpaşa Adliyesine getirildiği, elleri kelepçeli sanığın adliye otoparkında emniyete ait aracın kapısını açarak kaçmaya başladığı, görevli polis memurları tarafından yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, 18.12.2015 tarihli tutanak, sanık savunması, yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde hükümlü olan sanığın işlemleri yapılmak üzere getirildiği adliye oto parkında gözetimi altında olduğu görevlilerin elinden kaçtığı, görevlilerce yapılan kesintisiz takip sonucu tekrar yakalandığı, üzerine atılı bulunan eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamaıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR