Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1134 K.2023/6372

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 08.09.2015 tarihli iddianamesiyle, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli kararıyla, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.11.2022 tarihli kararıyla, seri muhakeme usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2023 tarihli kararıyla bozmadan önce verilen hükmün aynen infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanık hakkında temyize kabil bir hüküm kurulması gerektiğine, aynen infazın bir hüküm niteliğinde olmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, delil yetersizliğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın kullandığı aracın yol kontrol uygulamasında durdurulduğu sırada, sanıktan suça konu 6136 sayılı Kanun kapsamında kalan yasak niteliğe haiz ruhsatsız silahın ve 6 adet merminin ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia,

savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının ve sübuta esas kabul edilen eylemlerin ve buna dair delillerin nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması hangi eylemin sübuta erdiğinin kabul edildiği ve 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın sanığın hangi eylemi ile 6136 sayılı Kanun'a aykırılıkta bulunduğu karar yerinde tartışılmadan,

5271 sayılı Kanun'un 223. maddesi kapsamında belirtilen bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden infazda karışıklığa sebebiyet verecek şekilde bozma ilamından önceki hükme atıf yapılarak, hükmün aynen infazına denilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR