Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1139 K.2024/902

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2006 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2006 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21.06.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, hak yoksunluklarının uygulanması sırasında yasaya aykırı karar verilmesi ve etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmemesi nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kasten suç işlemesi üzerine yapılan yargılamada; Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün aynen açıklanmasına ve mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; olay tarihi itibarıyla kurye olarak görev yapan sanığın, mağdur adına düzenlenen kredi kartını, mağdurun sekreterine teslim etmiş gibi belge düzenledikten sonra kullanmaya başlayarak, kredi kartı ile birden fazla kez alışveriş yapmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği 15 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi ile 5237 sayılı Kanun'un 67 inci maddesinin ikinci fıkrasında sayılan zamanaşımını kesen işlemler gözetildiğinde, yargılama sırasında bu sürenin henüz gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanık müdafinin bu yöndeki temyiz itirazı reddedilmiştir.

2. Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirilerek; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin diğer temyiz itirazları reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR